Morgan Three Wheeler

Na stronie możecie znaleźć słowa „…poświęcone wszystkiemu, co stare i ma 4 kółka”. Za dwoma kółkami nie przepadam – motory nigdy nie były mi bliskie. A co jeśli mamy 3 kółka? Dobre pytanie.

W sumie do teraz nie wiem, jak to nazwać. Samochód? Motocykl? Pojazd? Najlepiej będzie, jeśli powiemy Trójkołowiec. Jedno jest pewne – drugiego takiego nie ma! Morgan rozpoczynając produkcję w 2011 r. „3 Wheeler’a”, potwierdza, że jest marką z tradycjami, których trzyma się już ponad 100 lat. Skąd się wzięło coś takiego? Trzy koła w roku 2015? W nowym aucie? Morgan to jedyna taka marka na świecie.

W roku 1910 Henry Frederick Stanley Morgan, zakłada firmę zajmującą się produkcją pojazdów trójkołowych. Warto jednak cofnąć się o dwa lata. Wtedy też Henry kupuje silnik V-Twin produkcji Peugeot’a z zamiarem budowy motoru. Na szczęście plan się zmienił i w 1909 r. przy dużej pomocy mechanika William’a Stephenson-Peach’a, zbudował prototypowy pojazd mający trzy koła. Dwa z przodu, jedno z tyłu. Produkcja seryjna rozpoczyna się w 1910 r. Czemu pojazdy trójkołowe? Po pierwsze sportowe prowadzenie. Wysokie osiągi przy małej pojemności, choć to się tyczy nieco późniejszych Morganów. Ważniejszą kwestią był fakt, że przepisy podatkowe w Anglii klasyfikowały trójkołowe pojazdy jako motocykl. Dzięki temu na taki pojazd mogło sobie pozwolić również mniej zamożne społeczeństwo. 3 wheeler okazał się dużym sukcesem i jego największa popularność przypada na lata 20. Wtedy też firma zatrudniała około 160 osób i produkowała 50 pojazdów tygodniowo. Całkiem nieźle! Tani oraz ekonomiczny pojazd okazał się strzałem w dziesiątkę. Pojawiały się również samochody dostawcze oraz wersje czteroosobowe. Trójkołowce były produkowane aż do 1952 roku. Nie przeszkodziły w tym nawet zmiany w II połowie lat 30 w przepisach podatkowych przez które sprzedaż znacząco spadła. Wtedy też – w tempie ekspresowym – pojawił się Morgan z 4 kółkami ale o tym innym razem.

Tak samo jak Aero Plus, nowy 3 Wheeler jest nieco… powiedzmy, że spartański. Dachu nie ma, radia nie ma, wspomagania nie ma. Promień skrętu jest generalnie słaby, i osobiście przy skręcaniu leciałbym ciągle poślizgiem, co przy jednym kole z tyłu i takiej mocy nie stanowi problemu. Ale o tych wszystkich wadach zapominamy, kiedy wsiądziemy do niego i się nim przejedziemy. Jest to zabawka dla dużych chłopców i kapitalnym oderwaniem od szarej rzeczywistości. Jazda czymś takim powyżej 100 km/h to niesłychana frajda, a dźwięk, który nam towarzyszy, powoduje jedynie myśl: po co by mi było radio?

A już niedługo na stronie powrócimy do marki Morgan, ale tym razem przesiądziemy się na 4 kółka. Także nie odchodźcie za daleko.

Parasolka przyda się przy ulewie. Niestety, na wyposażeniu brak dachu.