Mercedes-Benz C123

Coupe 123 pojawiło się niemal w tym samym czasie co sedan. Różnica to jedynie rok. Pierwsze sedany opuściły fabrykę w lipcu 1975 roku, a dwudrzwiowe wersje pojawiły się w październiku 1976 roku. Oficjalna prezentacja miała miejsce w 1977 roku podczas targów genewskich.

W porównaniu do swojego poprzednika, czyli W114, model 123 wydaje się być atrakcyjniejszy wizualnie. Zawdzięcza to mniejszemu rozstawowi osi w stosunku do sedana. Projektanci obniżyli również dach, co przełożyło się na zgrabniejszy wygląd nowego coupe.

Na początku, w 1977 roku, oferowano trzy silniki:

• 230C (C-coupe) – najsłabszy silnik montowany w modelu, jeszcze wyposażony w gaźnik. Oznaczenie silnika to M115. Jednostka ta została przeniesiona z modelu W114 i była montowana do 1980 roku.

• 280C – to sześciocylindrowa legenda, również wyposażona w gaźnik o oznaczeniu M110. Ten silnik był montowany w wielu modelach Mercedes-Benz od 1973 do 1986 roku.

• 280CE – ten model również wyposażony był w silnik M110, jednak tutaj pojawia się literka E, oznaczająca zastosowanie systemu wtrysku paliwa K-Jetronic.

W 1980 roku następują zmiany pod maską. Silnik M115 zostaje zastąpiony motorem o oznaczeniu M102 z mechanicznym wtryskiem. Właśnie taki silnik znajduje się w fotografowanym egzemplarzu. Na klapie bagażnika zostaje dodana litera E – 230CE. Gaźnik przechodzi do historii, ponieważ model 280C zostaje usunięty z oferty, a pozostaje tylko 280CE. Oba silniki są oferowane do 1985 roku – do końca produkcji.

W 1980 roku, kiedy zachodzą zmiany pod maską, pojawia się również kilka innych modyfikacji, przez co możemy powiedzieć, że do 1980 roku była produkowana I seria modelu 123. Duże zmiany zachodzą we wnętrzu auta. Do tej pory mieliśmy „szpiczaste” zagłówki oraz kierownicę jak w modelu W116. W II serii wykorzystywany jest inny materiał do wykończenia foteli i kanapy, z deski rozdzielczej znika orzech, inne są zapięcia pasów i pokrętła na desce rozdzielczej. Również lekkie zmiany zachodzą na zegarach. Zmian było trochę więcej, ale można powiedzieć, że te wymienione są najważniejszymi.

II seria kończy się pod koniec 1982 roku lub na początku 1983 roku, ale tak między nami – III seria nie jest za piękna. Są to co prawda zmiany tylko we wnętrzu, ale nigdy nie podobały mi się te zmiany w trzeciej serii. Efekt jest taki, że najpiękniejsze beczki to te z I serii. II seria również jest ciekawa w środku, ale to już nieco inny klimat.

Model 123 zawsze był dla mnie uroczystym obiektem podziwu. Początkowo był to sedan – kilka z nich krążyło w naszej rodzinie. Wtedy, zdaje się, zaczęła się we mnie rodzić miłość do tych samochodów, a także do zabytkowej motoryzacji. W123 240D był pierwszym pojazdem, którym kierowałem samodzielnie. To właśnie nim przekroczyłem 100 km/h, siedząc za kierownicą. Może to zabawne, ponieważ to tylko 2,4 diesel – najpopularniejszy silnik w modelu W123 – ale od setki na liczniku do maksymalnej prędkości było już niedaleko.

Później odkryłem niezwykłą dwudrzwiową wersję. Pamiętam czasy, kiedy przeglądałem oferty sprzedaży, a idealne coupe można było nabyć za 12 tysięcy, a 14 to już było szaleństwo. A najważniejsze: 230CE ze zdjęć był moim pierwszym samochodem, który kupiłem. To wydarzyło się w nocy, więc dokładnie nie wiedziałem, co kupuję, ale rano uniknąłem nieprzyjemnego zaskoczenia. Jak powiedział mi kiedyś jeden mechanik: „Albo chcesz mieć taki samochód, albo nie – to proste”. Obojętnie, który egzemplarz ogląda się, zawsze znajdzie się jakiś minus. Tak to już jest w przypadku zabytkowych pojazdów. Nie można podchodzić do ich zakupu jak do nowego samochodu w salonie. To moje zdanie na ten temat. Ale w nocy lepiej nie kupować samochodów.

Myślę, że ten samochód jest idealnym klasykiem jako pierwszy zabytkowy wóz. Prosta konstrukcja silnika oraz wszystkich elementów sprawia, że wiele rzeczy można zrobić samemu. Te Mercedesy były i są bardzo popularne w Polsce. Wielu mechaników ma duże doświadczenie w pracy przy tych autach i silnikach. Warto też dodać, że naprawy w porównaniu do innych klasyków czy też nowszych aut nie należą do najdroższych. Części są tanie i dostępne – przynajmniej jeśli chodzi o te, które były montowane we wszystkich wersjach nadwoziowych.

Osobiście rzadko odwiedzałem mechanika, i nie dlatego, że jeżdżę do momentu, aż coś zacznie odpadać – wręcz przeciwnie. Z drugiej strony, trzeba pamiętać, że to stare samochody. Oczywiście W123 to trwały wóz, który był jednym z największych sukcesów marki, ale należy mieć na uwadze ich 30-letni wiek. Kupując coupe, należy pamiętać o bardzo ważnej rzeczy – kupować auto kompletne. Niestety, z częściami, które są dedykowane do coupe, bywa różnie – zarówno z dostępnością, jak i cenowo. Wręcz legendarne uszczelki szyb są horrendalnie drogie jak na kawałek gumy. Niektóre elementy wnętrza są trudne do zdobycia, ale na szczęście są to trwałe rzeczy, i często zdarza się czytać w ogłoszeniu: auto do remontu, wnętrze w bardzo dobrym stanie.